سبد خرید شما
جمع کل
29,765,000تومان
ثبت سفارش
لطفاً برای ادامه شماره همراه خود را وارد نمایید.
نمایش 1–12 از 77 نتیجه
شیر آتشنشانی (Fire Fighting Valve) یکی از اصلیترین اجزای سیستمهای اطفای حریق آبی است که وظیفه کنترل، قطع و وصل جریان، تنظیم فشار و در برخی موارد اعلام وضعیت جریان را بر عهده دارد. انتخاب صحیح شیرآلات مستقیماً بر ایمنی سیستم، عملکرد در زمان بحران و اخذ تأییدیههای پروژه تأثیر میگذارد.
شیر هیدرانت محفظه مرطوب نوعی از شیرآلات آتش نشانی است که محفظه آن همیشه دارای آب بوده و آماده استفاده فوری در مواقع اضطراری می باشد. از این شیرآلات در مناطق گرمسیری استفاده می شود تا از یخ زدگی آب جلوگیری کند برای همین شیرهای آتش نشانی هیدرانت مرطوب همیشه در محفظه بالایی خود آب دارند. هر خروجی شیر مخصوص به خود را دارد که به چندین شیلنگ اجازه میدهد به طور مستقل کار کنند بنابراین این طراحی به آتش نشانان این امکان را می دهد که به طور همزمان به چندین جریان آب دسترسی پیدا کنند.
شیر هیدرانت با محفظه خشک نوعی از شیرآلات آتش نشانی است که در حالت عادی داخل محفظه آن، آب وجود ندارد و فقط در زمان استفاده از آن، آب از منبع زیرزمینی وارد آن میشود. این طراحی برای جلوگیری از یخزدگی در مناطق سردسیر بسیار کاربرد دارد. اجزای اصلی این شیر در زیر زمین قرار دارد و پس از استفاده از آن توسط آتش نشانان، آب داخل محفظه بهطور خودکار تخلیه میشود تا از یخ زدگی آب باقی مانده جلوگیری شود.
شیر هیدرانت ایستاده یکی از تجهیزات مهم در اطفای حریق شهری است که بر روی سطح زمین نصب می شود و مستقیما به شبکه آب شهری متصل است. این نوع شیر، امکان دسترسی سریع و مستقیم مأموران آتشنشانی به آب را در مواقع اضطراری فراهم میسازد. شیرآلات آتش نشانی ایستاده معمولاً در نقاط قابل دسترس و در فواصل مشخصی از یکدیگر نصب میشوند. بسته به شرایط محیطی، این شیرها به دو نوع محفظه خشک و محفظه مرطوب تقسیم بندی میشوند که هرکدام ویژگیهای خاص خود را دارند.
شیر هیدرانت زیرزمینی یکی از شیرآلات آتش نشانی است که بهطور کامل در زیر زمین نصب میشود و تنها درپوش یا دریچه اتصال آن قابل مشاهده است. این نوع شیر مستقیم به شبکه آب شهری متصل بوده و از طریق دریچه مخصوص، امکان اتصال شیلنگ آتش نشانی را برای تأمین آب فراهم می سازد. این شیرها به گونه ای طراحی شده اند که در برابر آسیب های محیطی، ضربه و یخ زدگی مقاومت بالایی داشته باشند. استفاده از شیرهای زیرزمینی در مناطق پرتردد یا دارای محدودیت فضا برای نصب، گزینهای ایمن و کارآمد محسوب میشود.
این شیر برای قطع و وصل کامل جریان طراحی شده و برای حالت نیمهباز مناسب نیست. بیشترین کاربرد آن در خطوط اصلی، رایزرها و نقاط ایزولهسازی شبکه اطفاست.
انواع رایج شامل زبانه لاستیکی (آببندی بهتر و مناسب شبکههای مدرن)، زبانه فلزی (مقاومت مکانیکی بالا) و مدل OS&Y با ساقه بیرونزن جهت نمایش وضعیت باز و بسته است. این شیر معمولاً در ورودی و خروجی پمپ و خطوط اصلی کلکتور استفاده میشود.
شیر فلکه آتش نشانی یکی از شیرآلات آتش نشانی است که برای اتصال آب از لوله اصلی آب به شیلنگ آتش نشانی استفاده می شود. شیر فلکه آتش نشانی با اتصال کوپلینگ مخصوص به شیلنگ آتش نشانی متصل میشود و جریان آب را کنترل میکند. پس از اتصال با باز کردن شیر، آب با فشار وارد شیلنگ شده و به نازل منتقل می شود. این اتصال سریع و ایمن، امکان انتقال آب از منبع به محل حریق را فراهم میسازد. هماهنگی بین شیر، شیلنگ و نازل برای عملکرد صحیح سیستم اطفای حریق ضروری است
شیر تست و تخلیه یک شیر ترکیبی با دو عملکرد تست سیستم و تخلیه سریع آب از لوله ها می باشد. این شیرآلات در اندازه های مختلفی موجود هستند و همچنین دارای ابعاد متنوعی برای کاربردهای متداول طراحی شده اند. استفاده از این شیر نقش حیاتی در سیستم های آتش نشانی به ویژه سیستم های اسپرینکلر دارد. در گذشته، برای تست و تخلیه آب از دو شیر جداگانه استفاده میشد. در این شیرآلات این دو عملکرد را در یک قطعه ترکیب کرده اند که نصب و نگهداری را ساده تر کرده است و همچنین امکان تخلیه ایمن و کنترل شده را فراهم میکند.
دارای دیسک چرخان بوده و با اشغال فضای کمتر، کنترل سریع جریان را فراهم میکند. وزن کمتر، نصب سادهتر و قیمت اقتصادیتر آن را به گزینهای محبوب در سیستمهای اسپرینکلر تبدیل کرده است.
مدلهای اهرمی برای سایزهای پایین، گیربکسی برای سایزهای بزرگتر و مدلهای دارای تمپر سوئیچ برای مانیتورینگ وضعیت کاربرد دارند.
دیسک شیر پروانهای در مرکز بدنه قرار دارد و با چرخش خود، جریان سیالات را تنظیم میکند. شیر پروانه ای در مدلهای مختلفی و با عملگرهای دستی و برقی تولید میشوند. با توجه به نوع کاربردشان، جنس بدنه و دیسک میتواند از نوع چدن، فولاد، استیل یا آلیاژهای مقاوم در برابر خوردگی باشد. بهدلیل ساختار ساده و هزینه نصب و نگهداری پایین و همچنین کنترل سریع جریان آب، شیرآلات آتش نشانی پروانهای گزینهای اقتصادی و قابل اعتماد در سیستم های آتش نشانی محسوب میشود.
برای کاهش و تثبیت فشار در نقاطی که فشار شبکه بیش از حد مجاز است استفاده میشود؛ بهویژه در ساختمانهای بلندمرتبه. مدلهای ثابت، قابل تنظیم و دارای پورت تست از انواع رایج آن هستند.
شیر فشارشکن یک شیر خودکار است که ورودی جریان آب یا گاز با فشار بالا را کاهش داده و به فشار خروجی قابل کنترل و ایمن تبدیل می کند. از این شیر معمولاً در سیستم هایی استفاده می شود که فشار آب ورودی بیش از حد بالا بوده و ممکن است به تجهیزات سیستم آسیب بزند. این شیرها به صورت دو مدل دستی و اتوماتیک عمل می کنند .در سیستم های آتش نشانی، شیر فشارشکن با تنظیم فشار بالای آب نقش مهمی در محافظت از نازلها، شیلنگها، اسپرینکلرها و پمپ ها ایفا کرده و عملکرد پایدار سیستم را حفظ می نماید.
از بازگشت جریان جلوگیری کرده و برای محافظت از پمپ و جلوگیری از ضربه قوچ استفاده میشود. انواع لولایی، فنری و دیسکی از مدلهای رایج هستند.
شیر یک طرفه وسیلهای مکانیکی است که به سیالات اجازه میدهد تا آزادانه در یک جهت جریان داشته باشند و در عین حال از جریان معکوس آن ها در جهت مخالف جلوگیری میکند. جهتی که مایع یا گاز میتواند در آن جریان یابد، جهت جریان آزاد نامیده میشود و جهتی که از برگشت آن به سمت منبع جلوگیری میکند جهت بدون بازگشت نامیده میشود. شیرهای یک طرفه در وسایل خانگی روزمره کاربرد دارند. در سیستم های آتش نشانی، شیر یکطرفه با جلوگیری از بازگشت جریان آب، موجب حفظ فشار ثابت آب میگردد.
در سیستمهای دلوژ برای تخلیه همزمان حجم زیادی آب طراحی شده و با فرمان الکتریکی، پنوماتیک یا هیدرولیک فعال میشود. کاربرد اصلی آن در صنایع نفت و گاز، پتروشیمی و محیطهای پرریسک است.
شیرهای سیلابی در شرایطی استفاده می شوند که نیاز به استفاده سریع از حجم زیادی از آب باشد بنابراین مقادیر زیادی آب را در مدت زمان نسبتاً کوتاهی با سرعت و به صورت گسترده ای به نازلها یا اسپرینکلرها منتقل میکند. این شیرها معمولاً برای محافظت از مکان های پرخطر مانند تونلها، پالایشگاههای نفت، تأسیسات شیمیایی و نیروگاهها طراحی شدهاند زیرا این مکانها اغلب حاوی مواد بسیار قابل اشتعال هستند که به سیستم های مقاوم در برابر آتش نیاز دارند.
در سیستم اسپرینکلر تر با عبور جریان فعال شده و سیگنال هشدار ارسال میکند. انواع Wet، Dry و Preaction بسته به نوع سیستم استفاده میشوند.
شیرهای آتشنشانی داخل ساختمان
شیر زاویهای یکی از انواع شیرآلات صنعتی است که با طراحی ورودی و خروجی 90 درجه، امکان عبور جریان سیالات با افت فشار کم را فراهم میسازد. این شیر معمولاً برای کنترل، قطع و وصل جریان سیالاتی مانند آب، بخار، گاز و روغن در خطوط لوله مورد استفاده قرار میگیرد. عملکرد آن بهصورت خطی بوده و با حرکت پیستون در جهت زاویهدار، جریان بهطور دقیق تنظیم میشود. شیر زاویهای به دلیل مقاومت بالا و امکان عملکرد دستی یا خودکار، در صنایع مختلف کاربرد گستردهای دارد. بنابراین از این شیرها برای کنترل دقیق و تدریجی جریان آب در سیستم های آتش نشانی استفاده می شود. همچنین این شیرآلات آتش نشانی زاویه ای برای فضاهای محدود استفاده می شوند.
شیر سیامی یکی از اجزای اصلی در تجهیزات اطفای حریق محسوب میشود که با طراحی چند ورودی، امکان اتصال همزمان شیلنگ های آتش نشانی را فراهم میسازد. این تجهیزات در نمای بیرونی ساختمانها نصب میگردند و به ماموران آتش نشانی اجازه میدهد تا در مواقع اضطراری، آب را مستقیماً به سیستم های داخلی مانند اسپرینکلرها منتقل کنند.
ستفاده از این شیرها به افزایش فشار و حجم آب مورد نیاز برای مقابله با حریق کمک میکند. شیرآلات آتش نشانی سیامی طراحیهای مختلفی مانند مدل دیواری، ایستاده و مسطح دارند که با شرایط محیطی و متناسب با ساختمان استفاده میشوند. انتخاب و نصب صحیح شیر سیامی، عملکرد مطمئن این تجهیزات را تضمین میکند.
برای قطع و جدا کردن بخشهایی از شبکه در زمان تعمیرات یا تست استفاده میشود و معمولاً روی رایزرها و ورودی زونها نصب میگردد.
شیر دروازهای یکی از پرکاربردترین شیرها در سیستم های لولهکشی است که با استفاده از بالا و پایین کردن دروازه می توان جریان آب را کنترل کرد. وقتی شیر دروازهای کاملاً باز میشود، حداقل انسداد را در جریان ایجاد میکند. شیر دروازهای برای باز یا بسته شدن کامل طراحی شده است و نباید در حالت نیمه باز یا نیمه بسته استفاده شود. طراحی ساده، افت فشار کم در حالت باز و قابلیت استفاده در فشارهای بالا، آن را به گزینهای مناسب جهت استفاده در صنایع نفت، گاز، آب و فاضلاب تبدیل کرده است. شیرهای دروازهای معمولاً برای شرایطی بهکار میروند که نیاز به تنظیم جریان آب نباشد و تنها برای قطع یا وصل کامل به کار می روند.
این شیر جریان مایعات یا گازها را با استفاده از یک توپ توخالی و با چرخش ۹۰ درجهای دسته برای باز یا بسته کردن جریان آب بهطور کامل کنترل میکند. شیرهای توپی به دلیل دوام و مقاوم بودن پراستفاده هستند. شیر توپی بهدلیل عملکرد سریع و طراحی ساده در سیستمهای آتش نشانی کاربرد گستردهای دارد. همچنین به دلیل طراحی ساده اش برای نصب در فضاهای محدود مانند جعبههای آتشنشانی مناسب هستند و همچنین شیرآلات آتش نشانی توپی به سرویس دوره ای کمتری نیاز دارند.
در پروژههای حرفهای، رعایت استانداردهایی مانند NFPA 13، NFPA 14، UL Listed، FM Approved و استانداردهای اروپایی EN اهمیت بالایی دارد. علاوه بر آن، تطابق فشار کاری (PN)، ارائه کاتالوگ معتبر و مدارک فنی کامل برای اخذ تأییدیه نهایی الزامی است.
برندهای بینالمللی شناختهشده شامل AVK، Viking، Tyco / Johnson Controls، NAFFCO، Mueller و Zetkama هستند.
در بازار ایران نیز برندهایی مانند میراب، فاراب و برخی تولیدکنندگان داخلی با ریختهگری داکتیل و تأییدیههای پروژهای فعالاند.
در هنگام انتخاب باید به موارد زیر توجه شود:
نوع سیستم اطفا (اسپرینکلر، هیدرانت، دلوژ و…)
سایز و دبی طراحی شبکه
کلاس فشار کاری (PN10، PN16، PN25 و…)
جنس بدنه و پوشش ضدخوردگی
سازگاری اتصالات با تجهیزات پروژه
وجود تمپر سوئیچ یا تجهیزات مانیتورینگ
گارانتی و خدمات پس از فروش
شیرهای آتش نشانی از طریق خروجی 4 اینچ به ماشین های آتش نشانی آب رسانی می کنند و از دو طرف آن که سایز خروجی آنها ۲.۵ اینچ است به صورت مستقل به شیلنگ های آتش نشانی ۲.۵ اینج و یا به وسیله تبدیل به شیلنگ های 1.5 اینچ آبرسانی می کنند تا عملیات اطفا حریق صورت بپذیرد.
رنگ شیرهای آتش نشانی معمولا زرد یا قرمز است و دارای امکان ضد یخ بودن نیز هستند زیرا در مناطق سردسیر و در زمستان اگر این امکان در آنها وجود نداشته باشد ممکن است خروجی آب از آنها یخ بزند و دیگر امکان استفاده سریع از این شیرها وجود نخواهد داشت.
شیرهای آتش نشانی از جنس چدن های معمولی و یا چدن های نشکن در سایزهای 3، 4 و 6 اینچ و طول ۱۳۵ تا ۲۱۰ سانتی متر برای اتصال به شبکه اصلی آب از طریق فلنج متصل می شوند.
فاصله بهینه شیرهای آتش نشانی، یکی از شاخصههای مهم در طراحی و اجرای سیستمهای اطفاء حریق است. این فاصله، نه تنها بر سرعت و کارایی عملیات اطفاء حریق تأثیرگذار است، بلکه نقش تعیینکنندهای در میزان خسارات ناشی از حریق ایفا میکند. در مناطق پرخطر مانند مراکز تجاری شلوغ، انبارهای مواد قابل اشتعال و مناطق مسکونی با تراکم بالا، فاصله شیرهای آتش نشانی باید به گونهای باشد که در کمترین زمان ممکن، آب مورد نیاز برای اطفاء حریق در دسترس آتشنشانان قرار گیرد. لذا، کاهش فاصله بین شیرهای آتش نشانی در این مناطق، از اهمیت ویژهای برخوردار است.
در مناطقی با خطر متوسط، فاصله شیرهای آتش نشانی میتواند کمی افزایش یابد؛ اما همچنان باید اطمینان حاصل شود که در هر نقطه از منطقه، دسترسی به آب کافی برای مهار حریق در کوتاهترین زمان ممکن وجود دارد. در مناطق کم خطر، با رعایت اصول ایمنی و با توجه به شرایط خاص هر منطقه، میتوان فاصله شیرهای آتش نشانی را افزایش داد. با این حال، حتی در این مناطق نیز، نصب شیرهای آتش نشانی در نقاط حساس مانند چهارراهها، مجاورت مراکز عمومی و ایستگاههای سوخت، امری ضروری است.
تعیین فاصله بهینه شیرهای آتش نشانی، نیازمند بررسی دقیق عوامل مختلفی از جمله نوع ساختمانها، میزان تراکم جمعیت، نوع فعالیتهای انجام شده در منطقه، وجود مواد قابل اشتعال و دسترسی به منابع آب است. همچنین، استانداردهای ملی و بینالمللی نیز در این زمینه نقش مهمی ایفا میکنند. با رعایت دقیق این استانداردها و اصول ایمنی، میتوان سیستم اطفاء حریق کارآمدی را طراحی و اجرا کرد که در صورت بروز حریق، از بروز خسارات جانی و مالی گسترده جلوگیری کند.
در نهایت، میتوان گفت که فاصله شیرهای آتش نشانی، یک پارامتر حیاتی در سیستمهای اطفاء حریق است که به طور مستقیم بر ایمنی ساختمانها و تأسیسات تأثیر میگذارد. بنابراین، تعیین و رعایت این فاصله، باید با دقت و توجه کافی انجام شود تا در صورت بروز حریق، آتشنشانان بتوانند به سرعت و به طور موثر عملیات اطفاء حریق را انجام دهند.
فشار شبکه توزیع آب باید به نحوی باشد که در هنگام برداشت آب به منظور مصرف آتش نشانی در ش رایط حداکثر مصرف و با احتساب افت فشار داخل شیلنگ ها، امکان برداشت آب با بده لازم وجود داشته باشد. در مراکزی که احتمال آتش سوزی های بزرگ وجود دارد (مثل انبار کالاهای قابل اشتعال) لازم است محاسبه افشار شبکه بر مبنای برداشت آب از ۲ الی ۳ شیر آتش نشانی انجام شود.
تبصره: در مناطقی که شبکه قادر به تأمین فشار لازم برای تأمین آب موردنیاز مصرف آتش نشانی نباشد باید با اتخاذ تدابیر دیگر از جمله کم کردن فاصله شیرها، امکان تأمین آب به منظور آتش نشانی را بررسی کرد.
شایان ذکر است لوله و اتصالات گروود در این سایت بصورت مبسوط مورد بررسی قرار گرفته است.
طراحی شبکه باید به نحوی باشد که برای مصارف آتش نشانی بتوان از هر شیر آتش نشانی به میزان ۱۰ لیتر بر ثانیه (برای مناطق با خطر آتش سوزی زیاد) آب برداشت کرد. در مناطقی که خطر آتش سوزی بسیار کم باشد، با توجیه کافی می توان بده کمتری تا ۷ لیتر بر ثانیه نیز در نظر گرفت.
تبصره: در طراحی شبکه توزیع آب لازم است قبل از تهیه طرح قطعی به منظور بررسی امکانات محلی با مسئولین اداره آتش نشانی محل مشورت شده و نظریات و تجربیات آنان مدنظر قرار گیرد.
متوسط مورد نیاز برای اطفای حریق به منظور محاسبه شبکه توزیع و نیز تعیین ظرفیت اضافی مخازن بر اساس اطلاعات سازی آتش نشانی مشخص می شود. در صورت عدم وجود اطلاعات می توان از جدول ۲ استفاده کرد. تعداد آتش سوزی های همزمان نیز در این جدول منظور شده است.
تبصره: در حالاتی که احتمال آتش سوزی های بزرگ زیاد باشد، با صلاح دید اداره آتش نشانی محل می توان بده و زمان موردنیاز اطفای حریق را بیشتر از مقادیر ارائه شده در جدول ۲ در نظر گرفت. در هر صورت در کنترل محاسبات شبکه توزیع آب لازم است ملاحظات اقتصادی در اعمال بده آتش نشانی در گره های مصرف برای تصمیم گیری نهایی لحاظ شود.
تذکر: برای کنترل محاسبات باید با توجه به نوع بافت شهری و نقاط بحرانی در آن تعدادی شیر آتش نشانی در منطقه تحت پوشش هر مخزن بده با اعمال آتش نشانی در نظر گرفته شود. اعداد جدول ۲ مربوط به مجموع بده قابل استفاده در اطفای حریق از چندین شیر آتش نشانی است که هر شیر بسته به اهمیت آتش سوزی می تواند یکی از بده های ۱۰، ۲۰ یا ۷ لیتر بر ثانیه باشد.
| ردیف | نوع بافت شهری | بده آتش نشانی (لیتر بر ثانیه) |
زمان اطفای طریق (ساعت) |
| 1 | مسکومی با تراکم بسیار کم | 16 | 2 |
| 2 | مسکونی با تراکم کم | 32 | 2 |
| 3 | مسکونی تا چهار طبقه و تجاری | 64 | 2 |
| 4 | مسکونی با بیش از چهار طبقه و تجاری | 128 | 2 |
| 5 | مناطق تولیدی و کارگاه های صنعتی | 128 | 4 |
| 6 | مناطق تجاری ، عمومی و صنعتی با احتمال خطر زیاد | 250 | 4 |
آب، عنصری حیاتبخش و در عین حال، خاموشکنندهای قدرتمند است. در عرصه ایمنی و اطفاء حریق، نقش آب به عنوان یک عامل حیاتی بر هیچ کس پوشیده نیست. میزان آب موردنیاز آتشنشانی، پارامتری است که در طراحی و مدیریت سیستمهای آبرسانی شهری از اهمیت ویژهای برخوردار است. با این حال، به دلیل ماهیت پویا و غیرقابل پیشبینی حریقها، تعیین دقیق این مقدار همواره با چالشهایی همراه بوده است.
مصرف لحظهای آب در هنگام اطفاء حریق، میتواند به میزان قابل توجهی افزایش یابد و بر روی شبکه توزیع آب شهری فشار وارد آورد. از این رو، طراحی سیستمهای آبرسانی به گونهای صورت میگیرد که بتوانند در مواقع اضطراری، حجم آب موردنیاز آتشنشانی را تأمین نمایند. در این راستا، عوامل متعددی از جمله نوع ساختمانها، کاربری زمین، تراکم جمعیت و وجود صنایع خطرآفرین در تعیین میزان آب موردنیاز آتشنشانی مؤثر هستند.
با توجه به اینکه مصرف آب آتشنشانی به صورت مداوم و پیوسته نیست، بلکه در زمان وقوع حریق به صورت ناگهانی افزایش مییابد، لذا پیشبینی دقیق آن امری دشوار است. در این شرایط، مهندسین طراح با استفاده از نرمافزارهای تخصصی و مدلهای شبیهسازی، سعی در تخمین میزان آب موردنیاز آتشنشانی و طراحی سیستمهای آبرسانی با ظرفیت کافی دارند. همچنین، استفاده از مخازن ذخیره آب در نقاط مختلف شهر، میتواند به عنوان یک راهکار مؤثر برای تأمین آب موردنیاز آتشنشانی در مواقع اضطراری مورد توجه قرار گیرد.
در نهایت، میتوان گفت که آب موردنیاز آتشنشانی، یکی از مهمترین پارامترهای طراحی سیستمهای آبرسانی شهری است. با توجه به اهمیت حیاتی آب در اطفاء حریق، لازم است که در طراحی و مدیریت این سیستمها، به این موضوع به طور ویژه توجه شود. با بهرهگیری از دانش و فناوریهای نوین، میتوان سیستمهای آبرسانی را به گونهای طراحی نمود که در مواقع اضطراری، بتوانند به طور کامل نیازهای آتشنشانی را برآورده سازند.
آب، عنصر حیاتی و همواره حاضر در زندگی بشر، در مواقع بحرانی همچون حریق نقش آفرینی ویژهای مییابد. آتشنشانی به عنوان خط مقدم مقابله با حریق، نیازمند حجم قابل توجهی آب در کمترین زمان ممکن است. این امر اهمیت تعیین دقیق حجم مخازن آب را دوچندان میسازد.
مخازن آب، قلب تپنده سیستم اطفاء حریق محسوب میشوند. حجم این مخازن بر اساس عوامل متعددی از جمله نوع ساختمان، وسعت آن، میزان مواد قابل احتراق، نوع سیستم اطفاء حریق و مهمتر از همه، میزان آب موردنیاز آتشنشانی تعیین میگردد. به عبارت دیگر، هرچه احتمال وقوع حریق گستردهتر و نیاز به آب بیشتر باشد، حجم مخزن نیز باید بزرگتر در نظر گرفته شود.
علاوه بر حجم، محل استقرار مخزن نیز از اهمیت بالایی برخوردار است. مخازن آب باید در مکانی مناسب و به دور از هرگونه آلودگی و خطر قرار گیرند تا در مواقع ضروری به راحتی قابل دسترسی باشند. همچنین، سیستم لوله کشی و اتصالات مرتبط با مخزن باید به گونهای طراحی شود که بتواند آب را با فشار کافی و در کمترین زمان ممکن به نقاط مختلف ساختمان برساند.
در نهایت، باید توجه داشت که تعیین حجم و محل مناسب برای مخازن آب، امری تخصصی و نیازمند دانش و تجربه کافی در زمینه آتشنشانی و مهندسی تأسیسات است. لذا، توصیه میشود این مهم توسط افراد متخصص و با بهرهگیری از نرمافزارهای تخصصی انجام شود تا از بروز هرگونه مشکل در آینده جلوگیری گردد.
این حجم با توجه به ضوابط مربوط به آتش نشانی تعیین می شود. حجم موردنیاز برای تأمین مصارف آتش نشانی بر اساس تعداد آتش سوزی های همزمان، زمان متوسط برای اطفای هر آتش سوزی یا متوسط حجم آب مصرفی برای اطفای حریق (با دریافت اطلاعات از سازمان آتش نشانی شهر موردنظر) تعیین می شود. لازم به ذکر است در صورت وجود شیر آتش نشانی، تعداد شیرهایی که آب از آنها برداشت شده است، ملاک محاسبه حجم قرار می گیرد. در صورت عدم وجود اطلاعات کافی، استفاده از جدول ۱ توصیه میشود.
تبصره: برای مخازنی که انواع مختلف بافت شهری را زیر پوشش قرار می دهند بالاترین رقم پیشنهادی در جدول ۱ برای اطفای حریق برای تعیین حجم موردنیاز آتش نشانی انتخاب شود.
ضوابط تأمین نیازهای آتش نشانی در مورد هر شهر یا روستا ابتدا باید آمار، اطلاعات و امکانات آتش نشانی محلی، در حال حاضر و در آینده بررسی شده و متناسب با آن، شبکه توزیع آب و شیرهای آتش نشانی مربوط طراحی شوند.
| ردیف | نوع بافت شهری | حجم ذخیره آتش نشانی (مترمکعب) |
| 1 | مسکومی با تراکم بسیار کم | 115 |
| 2 | مسکونی با تراکم کم | 225 |
| 3 | مسکونی تا چهار طبقه و تجاری | 450 |
| 4 | مسکونی با بیش از چهار طبقه و تجاری | 900 |
| 5 | مناطق تولیدی و کارگاه های صنعتی | 1800 |
| 6 | مناطق تجاری ، عمومی و صنعتی با احتمال خطر زیاد | 3600 |
شیر جداکننده آتش نشانی یا PIV، عنصری حیاتی در سیستمهای اطفاء حریق ساختمانها و تأسیسات صنعتی است. این شیر هوشمند و کارآمد، با ایجاد یک سد ایمن در مسیر جریان آب، نقش محوری در کنترل و مهار آتشسوزی ایفا میکند. PIV با طراحی دقیق و مواد باکیفیت، اطمینان از عملکرد بینقص خود در شرایط اضطراری را فراهم میآورد.
عملکرد PIV بر اساس یک مکانیزم ساده اما مؤثر است. در شرایط عادی، شیر در حالت باز قرار دارد و اجازه میدهد آب به راحتی در سیستم توزیع شود. با فعال شدن سیستم اعلام حریق، PIV به طور خودکار بسته میشود و از نشت آب به بخشهای دیگر ساختمان جلوگیری میکند. این عمل نه تنها از هدر رفتن آب جلوگیری میکند بلکه از آسیبهای ناشی از فشار آب در هنگام آتشسوزی نیز ممانعت مینماید. علاوه بر این، PIV امکان تست و نگهداری دورهای سیستم را بدون قطع کامل جریان آب فراهم میکند که این امر به افزایش طول عمر و کارایی سیستم کمک شایانی مینماید.
اهمیت استفاده از PIV در سیستمهای اطفاء حریق بر هیچ کس پوشیده نیست. این شیر با افزایش ایمنی ساختمان، کاهش خسارات ناشی از آتشسوزی و بهینهسازی مصرف آب، به عنوان یک سرمایهگذاری هوشمندانه تلقی میشود. همچنین، PIV با رعایت استانداردهای ملی و بینالمللی، اطمینان از عملکرد مطلوب خود در شرایط مختلف را فراهم میآورد.
در نتیجه، شیر جداکننده آتش نشانی (PIV) به عنوان یک عنصر کلیدی در سیستمهای اطفاء حریق، نقش بسزایی در حفظ ایمنی ساختمانها و تأسیسات ایفا میکند. با انتخاب و نصب صحیح PIV، میتوان به طور مؤثری از بروز خسارات جانی و مالی ناشی از آتشسوزی جلوگیری کرد و به این ترتیب، آسایش و امنیت ساکنین و کارکنان را تضمین نمود
قیمت این تجهیزات به نوع شیر، سایز، کلاس فشار، برند سازنده، کشور تولیدکننده، وجود تجهیزات جانبی مانند گیربکس یا تمپر سوئیچ و سطح استانداردها بستگی دارد. در پروژههایی که اخذ تأییدیه آتشنشانی اهمیت دارد، انتخاب ارزانترین گزینه میتواند منجر به دوبارهکاری و افزایش هزینههای پنهان شود.
برای خرید دقیق و بدون ریسک، لازم است نوع شیر، سایز ورودی و خروجی، فشار کاری، محل نصب و الزامات استاندارد پروژه مشخص شود. در مجموعه آرات امکان دریافت مشاوره تخصصی، بررسی مشخصات فنی، تطبیق با نقشههای اجرایی و ارائه لیست قیمت بهروز فراهم است تا انتخابی مطمئن و متناسب با پروژه خود داشته باشید.
آرات به عنوان یکی از تأمینکنندگان تجهیزات اعلام و اطفای حریق در کشور، با تیم متخصص و پشتیبانی سریع، به تمرکز بر کیفیت و فروش محصولات اعلام واطفا حریق شرکتهای معتبر دنیا میپردازد.
(روزهای کاری از ساعت 9 الی 18)